SOKOT
معنا نکن این سکوتم را به این که بی دردم و بی درد .سکوت من پرهیز از انتقال غم به توست.سکوت من قلب نا ارامم را به زندانی افکنده که گر زبان بگشاید انتقام از قلبم خواهد گرفت . تو سکوتم را می بینی و دردم را نه.زیباتر خواهد بود اگر زبان بگشایم و دردرا لبریز کنم از زبانم و اما تو هم همدردم خواهی شد و این بار چه سنگین.موی سپید را سرم گرامی میدارد که هر کدامش ریشه در عمق معنای سکوتم دارد.تو اما تو بمان و با سکوت من بساز و نپرس که این دل لاشه لاشه کدام درد انبوه است.
+ نوشته شده در سه شنبه دوم آبان ۱۳۹۶ساعت 12:11 توسط مرتضی اسدی |
برچسب:
نویسنده: سپیده سلیمانی